غذایی که زمین افتاده، بخوریم یا نخوریم؟!

در این پژوهش تأکید شده است، نوع غذا و جنس سطحی را که غذا با آن برخورد کرده، نباید نادیده گرفت. مثلا احتمال انتقال باکتریها به غذا از روی فرش یا موکت در مقایسه با سایر سطوح کمتر است، در حالی که اگر غذایی مرطوب مدتی طولانیتر از پنج ثانیه روی سطوحی مانند پارکت یا سرامیک و کاشی باقی بماند، احتمال آلوده شدنش به باکتریهای موجود در سطح بیشتر است.

در پژوهشی دیگر که در دانشگاه راتجِرز آمریکا انجام شد، دانشمندان احتمال آلودگی به باکتری اِنتِروباکتِر آئِروژِنز از سطوح مختلف به انواع غذاها را بررسی کردند. نتایج این پژوهش نیز نشان داد، فقط مدت زمان باقی ماندن غذا روی زمین نیست که احتمال جذب باکتریها را افزایش میدهد، بلکه سایر عوامل از جمله نوع غذا و جنس سطح به همان اندازه حائز اهمیت است. گاهی این قبیل عوامل به حدی تأثیر میگذارند که باکتریهای موجود در سطح بلافاصله، حتی در مواردی در کمتر از یک ثانیه، به ماده غذایی انتقال مییابند.

در این پژوهش، چهار نوع ماده غذایی شامل هندوانه، پاستیل، نان خالی و ترکیب نان و کره و سطوحی از جنس استیل ضدزنگ، سرامیک، چوب و موکت مورد آزمایش قرار گرفتند. همانطور که انتظار میرود، هندوانه بیشترین احتمال جذب باکتری و پاستیل کمترین احتمال جذب را دارد. دانشمندان رطوبت را مهمترین عامل افزایشدهنده سرعت انتقال باکتریها میدانند. همچنین سطوحی مانند سرامیک و استیل در مقایسه با موکت در انتقال آلودگی موفقتر هستند، اما احتمال انتقال آلودگی از سطح چوب در مقایسه با سایر سطوحی که در این پژوهش بررسی شدند، متغیرتر است.

براساس نتایج یک نظرسنجی تلفنی در آمریکا، شیوع رفتار برداشتن غذا یا چنگالی که کف زمین افتاده در بین مردان قابل ملاحظهتر است. این یافته در نظرسنجی دیگری که شامل 500 شرکت کننده بود نیز ثابت شد. 81 درصد زنان شرکتکننده به قاعده پنج ثانیهای پایبند بودند، این در حالی است که فقط 64 درصد جمعیت مردان شرکتکننده به پیروی از این قاعده ادعا کردند. هنوز علت دقیق این تفاوت رفتاری کشف نشده است، اما میتوان نتیجه گرفت که مردان نسبت به تمیزی غذا حساسیت کمتری نشان میدهند.

ماخذ: روزنامه جام جم روز چهارشنبه مورخ 96/01/30 صفحه 7 و یا آدرس زیر: